Walhalla in Regensburg
Architectuur
Olivier Rieter
In de architectuur heb je survivals en revivals. Survivals zijn bouwwerken die uit een bepaalde historische periode zijn overgeleverd, revivals zijn bouwwerken die ogen alsof ze uit een bepaalde periode zijn overgeleverd. In werkelijkheid zijn ze echter later geschapen.
De revival architectuur kan verwijzen naar verschillende culturele stijlen en culturen. Zo heb je het neoclassicisme, dat we veel zien in de Verenigde Staten waar men er soms mee zit dat men geen werkelijk oude geschiedenis heeft, op die van de oorspronkelijke bewoners na natuurlijk.
Andere veel voorkomende stijlen zijn de neogotiek, de neo-Romaanse stijl, het neo-Byzantijnse bouwen en de Mayan revival architectuur. In de laatste bouwvorm wordt verwezen naar de architectuur van verschillende indianenvolken uit Midden- en Zuid-Amerika.
Hiernaast zijn er vele eclectische architectonische scheppingen, waarin verschillende bouwstijlen gemengd worden: van Renaissance en barok tot oriëntaals. Vanaf het einde van de jaren zeventig werd ook het postmoderne bouwen populair, waarin, anders dan in de moderne stijl, aandacht was voor details en ornament. In postmoderne scheppingen wordt een spel gespeeld met het verleden. In Nederland is de wijk Brandevoort in Helmond een voorbeeld van postmoderne retro-architectuur. Wie de wijk bezoekt beleeft een vervreemdende ervaring: wat hij of zij ziet is zowel 'oud' als 'nieuw'. De bezoeker ziet dat er wordt verwezen naar 'vroeger', maar tegelijkertijd weet deze dat wat wordt waargenomen niet werkelijk oud is.
Een ander voorbeeld van het postmoderne bouwen zien we in Las Vegas, waar architecten zich hebben uitgeput in kitsch scheppingen met verwijzingen naar culturene uit het verleden. Zij vieren ermee het inauthentieke.
het-kasteel-als-erfgoed
een-nostalgische-reis-door-nederland
neogotiek
Architectuur
Olivier Rieter
In de architectuur heb je survivals en revivals. Survivals zijn bouwwerken die uit een bepaalde historische periode zijn overgeleverd, revivals zijn bouwwerken die ogen alsof ze uit een bepaalde periode zijn overgeleverd. In werkelijkheid zijn ze echter later geschapen.
De revival architectuur kan verwijzen naar verschillende culturele stijlen en culturen. Zo heb je het neoclassicisme, dat we veel zien in de Verenigde Staten waar men er soms mee zit dat men geen werkelijk oude geschiedenis heeft, op die van de oorspronkelijke bewoners na natuurlijk.
Andere veel voorkomende stijlen zijn de neogotiek, de neo-Romaanse stijl, het neo-Byzantijnse bouwen en de Mayan revival architectuur. In de laatste bouwvorm wordt verwezen naar de architectuur van verschillende indianenvolken uit Midden- en Zuid-Amerika.
Hiernaast zijn er vele eclectische architectonische scheppingen, waarin verschillende bouwstijlen gemengd worden: van Renaissance en barok tot oriëntaals. Vanaf het einde van de jaren zeventig werd ook het postmoderne bouwen populair, waarin, anders dan in de moderne stijl, aandacht was voor details en ornament. In postmoderne scheppingen wordt een spel gespeeld met het verleden. In Nederland is de wijk Brandevoort in Helmond een voorbeeld van postmoderne retro-architectuur. Wie de wijk bezoekt beleeft een vervreemdende ervaring: wat hij of zij ziet is zowel 'oud' als 'nieuw'. De bezoeker ziet dat er wordt verwezen naar 'vroeger', maar tegelijkertijd weet deze dat wat wordt waargenomen niet werkelijk oud is.
Een ander voorbeeld van het postmoderne bouwen zien we in Las Vegas, waar architecten zich hebben uitgeput in kitsch scheppingen met verwijzingen naar culturene uit het verleden. Zij vieren ermee het inauthentieke.
het-kasteel-als-erfgoed
een-nostalgische-reis-door-nederland
neogotiek
Las Vegas, Alexander Migl, Wikimedia Commons